Eurowizja – Konkurs Piosenki

W historii Konkursu Piosenki Eurowizji, najpopularniejszego konkursu muzycznego w Europie, nie brakowało zarówno skandali, niespodzianek, sporów, jak i triumfów prawdziwego talentu. 14 maja konkurs odbędzie się już po raz 56. Przedstawiamy najważniejsze fakty dotyczące tej emocjonującej imprezy.

Kto może wziąć udział w konkursie?

 

Jak to możliwe, że Izrael wygrał Eurowizję 3 razy, mimo że z geograficznego punktu widzenia jest w Azji, a nie w Europie? Odpowiedź jest prosta: Izrael należy do Europejskiej Unii Nadawców (ang. EBU) skupiającej publiczne stacje radiowe i telewizyjne, a to właśnie ona organizowała pierwszą Eurowizję w 1956 roku. Prawo udziału w konkursie mają wszystkie kraje posiadające status aktywnego członka EBU. W tym roku zgłosiło się 43 z 56 państw. Mimo że Eurowizja powstała, by nagradzać najlepszych kompozytorów, dziś uwaga mediów i widzów skupia się na wykonawcach. Przedstawiciele Francji, Hiszpanii, Niemiec, Wielkiej Brytanii oraz Włoch mają zagwarantowane miejsce w finale – najwięksi sponsorzy dostają się tam bowiem automatycznie, podobnie jak zwycięzca poprzedniej edycji konkursu (w tym roku są to Niemcy). Pozostali kandydaci muszą przejść przez etap eliminacji. W dwóch programach półfinałowych widzowie wybierają łącznie 18 artystów, którzy występują w finale, a jury dokłada jeszcze 2 swoich kandydatów. Podczas finału głosować mogą wszystkie kraje biorące udział w danej edycji – również te, którym nie udało się dostać do finału.


Eurowizja w liczbach

  • Konkurs Eurowizji transmitowany był co roku bez wyjątku od 56 lat i jest największym widowiskiem telewizyjnym w historii.
  • Niemiecki kompozytor Ralph Siegel brał udział w Eurowizji 19 razy – więcej niż ktokolwiek inny.
  • Irlandczyk Johnny Logan wygrał konkurs aż 3 razy – dwukrotnie jako piosenkarz i raz jako kompozytor.
  • W 1969 roku, z powodu luki w regulaminie, pierwsze miejsce zajęły ex aequo 4 państwa: Francja, Hiszpania, Holandia i Wielka Brytania.
  • Największym zwycięzcą Eurowizji jest Irlandia, która wygrała 7 razy i łącznie zdobyła 3122 punkty.
  • Finlandia wygrała tylko raz – w 2006 roku zwycięstwo przyniósł jej hardrockowy zespół Lordi słynący z kostiumów inspirowanych filmami grozy.
  • Kiedy w 2009 roku Eurowizję organizowała Rosja, widowisko było naprawdę niezwykłe. Szacuje się, że kosztowało rosyjską stację telewizyjną około 30 milionów euro.
  • Do oświetlenia sceny o powierzchni 335 m2 na moskiewskim stadionie olimpijskim użyto jedną trzecią dostępnych na świecie diod LED.
  • Około 125 milionów ludzi oglądało w telewizji finał Eurowizji, który odbył się w 2010 roku w Oslo.
  • Zwycięska piosenka z 2009 roku Fairytale Alexandra Rybaka z Norwegii zdobyła aż 387 punktów – o 169 więcej niż zajmujący drugie miejsce utwór z Islandii. Był to absolutny rekord.
  • Do Norwegii należy też inny – smutny z kolei – rekord: była ostatnia aż 10 razy.
  • Zazwyczaj wygrywają piosenki śpiewane (przynajmniej w większej części) po angielsku – do tej pory stało się tak – 22 razy.
  • W 2009 roku głos poprzez telefon lub SMS oddało ponad 10 milionów widzów.
  • Wśród solistów, którzy wygrali Eurowizję, były 34 kobiety i zaledwie 9 mężczyzn.
  • Krajami, które nie zdobyły jak dotąd ani jednego punktu w finale, są Czechy, Andora , Czarnogóra i San Marino.

Głosowanie

Wszyscy chcieliby je zdobyć, ale udaje się to tylko nielicznym – chodzi o douze points (fran. „dwanaście punktów”). Mimo że przez lata zasady przyznawania punktów w Konkursie Piosenki Eurowizji zmieniały się aż 6 razy, decydującai najważniejsza jest jedna – ta, która mówi, że każdy kraj ma 58 punktów do przyznania dziesięciu finalistom. Przy czym wartości do wyboru to 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 i 12 punktów. Pierwszym krajem, który otrzymał douze points, był Luksemburg w 1975 roku. Przez lata także zasady głosowania zmieniały się wielokrotnie. Do końca lat 90. prawie zawsze w imieniu każdego kraju głosy przyznawało jury.

W 1997 roku część krajów wprowadziła nowoczesny system, w którym telewidzowie mogli na swoich faworytów głosować przez telefon. Ponieważ znacznie wierniej oddawało to opinię społeczeństwa, szybko wprowadzono ten system we wszystkich krajach biorących udział w Eurowizji.

W kolejnych latach kraje Europy Zachodniej regularnie zajmowały ostatnie miejsca, zaczęto więc krytykować obowiązujący system. Podejrzewano, że główną motywacją do głosowania w pozostałych krajach były dobre sąsiedzkie stosunki, a nie walory muzyczne.
W 2009 roku Europejska Unia Nadawców wprowadziła system „pół na pół”: ocena każdego kraju to średnia punktów przyznanych przez telewidzów i jurorów.

Vote it up
779
Podoba Ci się ten artykuł?Zagłosuj na niego!