Dyskopatia szyjna – przyczyny, objawy i leczenie

Dyskopatia szyjna to ogólne pojęcie, w którym zawierają się wszystkie schorzenia dotyczące krążka międzykręgowego w okolicy odcinka szyjnego kręgosłupa, począwszy od niewielkich zmian związanych z jego zużyciem, po zmiany strukturalne np. przepuklina krążka międzykręgowego, niezależnie od współwystępowania objawów.
 

Przyczyny dyskopatii szyjnej

Krążek międzykręgowy to ruchomy element kręgosłupa, który zapewnia amortyzację, ruchomość i pełni funkcje ochronne dla sąsiadujących struktur. Całkowicie fizjologicznym zjawiskiem jest zużywanie się krążków międzykręgowych z upływem czasu. Natomiast w sytuacji, gdy krążki zużywają się i degenerują szybciej niż przewiduje norma dla danego wieku, mamy do czynienia z dyskopatią. Do przeciążenia krążków międzykręgowych najczęściej dochodzi między piątym (C5), szóstym (C6) i siódmym kręgiem (C7). Mają na to wpływ:

  • praca siedząca z wymuszoną pozycją ciała,
  • brak aktywności fizycznej,
  • nadwyrężanie górnego odcinka kręgosłupa,
  • wady postawy,
  • przebyte urazy odcinka szyjnego,
  • wzmożone napięcie mięśni w obrębie szyi,
  • nieodpowiednia pozycja podczas snu,
  • sporty obciążające odcinek szyjny.[1]

Objawy dyskopatii szyjnej

Uszkodzony krążek międzykręgowy powoduje uwolnienie się z jego wnętrza jądra miażdżystego, które może uciskać sąsiadujące nerwy. Po stronie, na którą wywierany jest nacisk, mogą wystąpić objawy neurologiczne, takie jak: bóle głowy, sztywność szyi i kończyn oraz nudności. Dołączające się dolegliwości mogą mieć postać: zmniejszenia elastyczności i ruchomości szyi, a następnie dokuczliwych i nawracających bólów karku oraz szyi. Jeśli na tym etapie nie zostanie wdrożone leczenie, ciśnienie wzrasta, co prowadzi do silnego bólu i drętwienia, a nawet tymczasowego niedowładu ręki po stronie uciskanego nerwu. Ponadto często się zdarza, że uszkodzone krążki międzykręgowe uciskają naczynia krwionośne i mogą powodować niedokrwienie mózgu. Stąd innym częstym objawem dyskopatii szyjnej jest ból w tylnej części głowy, często związany z wysokim ciśnieniem krwi. Dodatkowo mogą pojawiać się: bóle głowy po jednej stronie (często mylone z migrenami), zawroty głowy i omdlenia, ból twarzy i drętwienie skóry oraz uczucie dławienia w gardle.[2]

Leczenie dyskopatii szyjnej

W pierwszej kolejności należy zasięgnąć porady specjalisty, który zleci badania obrazowe (RTG, TK – tomografia komputerowa lub MR – rezonans magnetyczny) i zaproponuje odpowiednią formę leczenia. W przypadku umiarkowanych objawów dyskopatii szyjnej leczenie zwykle zaczyna się od postępowania zachowawczego, które polega na przyjmowaniu leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych w postaci tabletek oraz stosowaniu znieczulających żeli np. http://www.diprilif.pl/. Poza tym zaleca się przede wszystkim ćwiczenia rozciągające i usprawniające pod okiem fizjoterapeuty oraz zabiegi z zakresu fizykoterapii. Dodatkowo nie można zapominać o odpoczynku, modyfikacji stylu życia oraz korekcie postawy ciała przy wykonywaniu codziennych czynności. Bardzo dobre efekty uzyskuje się, gdy osoba z dyskopatią wykonuje dodatkowo ćwiczenia samodzielnie w domu, które zostały wcześniej zlecone przez rehabilitanta. W przypadku gdy takie leczenie nie przynosi rezultatów, konieczne może być wykonanie zabiegu operacyjnego, polegającego na usunięciu zdegenerowanej części dysku i zastąpienie go protezą, która przywraca ruchomość i sprawność w danym odcinku.[3]

Materiał Partnera

 

[1] Damian Kusz, Kompendium Ortopedii, PZWL, Warszawa 2009

[2] Coote A., Haslam P., Ortopedia i reumatologia, Elsevier Urban&Partner, Wrocław 2007

[3] Cervical Degenerative Disc Disease Treatment Options, John Shim, MD, FACS, 2016

Vote it up
8
Podoba Ci się ten artykuł?Zagłosuj na niego!